{"id":6811,"date":"2020-04-02T19:22:23","date_gmt":"2020-04-02T17:22:23","guid":{"rendered":"https:\/\/milima.pl\/blog\/?p=6811"},"modified":"2020-04-05T21:35:55","modified_gmt":"2020-04-05T19:35:55","slug":"patagonia-plan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/milima.pl\/blog\/patagonia-plan\/","title":{"rendered":"Patagonia w 2 tygodnie (Argentyna i Chile) – z plecakiem i na czterech k\u00f3\u0142kach"},"content":{"rendered":"
Nasza „Patagonia story” zacz\u0119\u0142a si\u0119 d\u0142ugo przed wej\u015bciem na pok\u0142ad samolotu relacji Berlin – co\u015b po \u015brodku – Buenos Aires (a p\u00f3\u017aniej Buenos – nasz_raj_wyczekiwany). Skalne ziarenko kie\u0142kowa\u0142o powoli w g\u0142owach, a\u017c pewnego dnia przestali\u015bmy si\u0119 katowa\u0107 marzeniami i zwyczajnie kupili\u015bmy bilety. Plany? Nimi si\u0119 specjalnie nie przejmowali\u015bmy. Przecie\u017c tam wsz\u0119dzie jest pi\u0119knie – prawda?<\/h5>\n

 <\/p>\n

\"patagonia<\/p>\n

Internety \u0107wierka\u0142y, \u017ce je\u015bli Patagonia to koniecznie w grudniu, styczniu… maksimum w marcu. Pos\u0142uchali\u015bmy. Liczyli\u015bmy na pogodowy pewnik. Tym sposobem 10 stycznia przew\u0119drowali\u015bmy przez lotniskowy r\u0119kaw, prowadz\u0105cy do po\u0142udniowoameryka\u0144skiej przygody! Zajarani na maksa. Zapakowani jeszcze bardziej ;)..<\/p>\n

 <\/p>\n

\"baga\u017ce<\/p>\n

 <\/p>\n

Przed wyjazdem mieli\u015bmy ekstremalnie ma\u0142o czasu na planowanie. W pracy gor\u0105cy okres, w mi\u0119dzyczasie \u015awi\u0119ta, Sylwester… Umys\u0142y w\u0119drowa\u0142y po r\u00f3\u017cnych rewirach, a plan, co\u015b czemu\u015b – sam si\u0119 zrobi\u0107 nie chcia\u0142. Ogarn\u0119li\u015bmy wi\u0119c loty wewn\u0119trzne, sprawdzili\u015bmy promy,a w Excelu posk\u0142adali\u015bmy „patago\u0144skie klasyki” z czasem i naszymi pomys\u0142ami. Po tygodniu debat zrodzi\u0142 si\u0119 on – _plan_nieidealny_. Nie pozostawiaj\u0105cy marginesu dla z\u0142ego losu, za to wiele pola manewru tak zwanej… „przygodzie”. Jako, \u017ce w naszych podr\u00f3\u017cach faktora P nigdy nie brak – wysz\u0142o jak wysz\u0142o… A jak? Kto ciekaw, niech czyta dalej!<\/p>\n

 <\/p>\n

Patagonia + Ziemia Ognista – plan na dwa tygodnie<\/h1>\n

 <\/p>\n

Prawdopodobnie wielu z Was cierpi na podobne bol\u0105czki – ograniczony urlop + nieokie\u0142znane ch\u0119ci zobaczenia wszystkiego z list „TOP 50” i jeszcze wi\u0119cej. To my. Niestety wtedy odwiedza nas najcz\u0119\u015bciej, ubrany na szaro, Pan Rzeczywisto\u015b\u0107 i puka w g\u0142owy le\u015bnym kijaszkiem. „Tego si\u0119 kurna, Prosz\u0119 Pa\u0144stwa, nie da zrobi\u0107!”. Misternie u\u0142o\u017cony plan „day by day” zmodyfikowa\u0142a na miejscu „odrobin\u0119” pogoda.\u00a0 Prawda jest taka – kto raz w te strony dotrze, szybko dowie si\u0119 czym jest „patago\u0144ska pogoda”. Finalnie wysz\u0142o jak wysz\u0142o ;). Nasze g\u0142owy a\u017c kipi\u0105 we wspomnieniach, prze\u0142adowane ilo\u015bci\u0105 pi\u0119knych obrazk\u00f3w i wra\u017ce\u0144.<\/p>\n

A dzia\u0142o si\u0119…<\/h4>\n

#<\/strong> Baza widok\u00f3w zosta\u0142a zaktualizowana! Zobaczyli\u015bmy kilka najpi\u0119kniejszych wschod\u00f3w i zachod\u00f3w s\u0142o\u0144ca na \u015bwiecie.<\/p>\n

#<\/strong> Dali\u015bmy rad\u0119 i\u015b\u0107 od rana do wieczora, z rekordowo ci\u0119\u017ckimi (jak dla nas) plecakami i nie zemrze\u0107 ;).<\/p>\n

#<\/strong> Zostali\u015bmy niejednokrotnie powaleni na kolana przez wiatr i przetargani po kamieniach tak, \u017ce ci\u0119\u017cko nam by\u0142o wsta\u0107 na nogi. Nie uj\u0119\u0142o nam to nijak z poziomu zachwytu Patagoni\u0105!<\/p>\n

Dzi\u0119ki tajemniczemu pami\u0119tnikowi, znalezionemu w jednym z naszych plecak\u00f3w – uda\u0142o si\u0119 z grubsza odtworzy\u0107 przebieg podr\u00f3\u017cy. Ci z Was, kt\u00f3rzy planuj\u0105 si\u0119 wybra\u0107 w te strony – maj\u0105 niepowtarzaln\u0105 okazj\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 kilka smaczk\u00f3w i nie pope\u0142ni\u0107 naszych b\u0142\u0119d\u00f3w (albo zast\u0105pi\u0107 nasze b\u0142\u0119dy swoimi… hmm…).<\/p>\n

\"laguna<\/div>\n
\/\/…z pami\u0119tnika wyci\u0105gni\u0119tego spod wilgotnych r\u0119cznik\u00f3w i 3 par sztywnych skarpet z merynos\u00f3w:<\/h6>\n

 <\/p>\n

10 stycznia – Dzie\u0144 1\u00a0 – Berlin (Niemcy), Rzym (W\u0142ochy)<\/h4>\n

Ka\u017cda przygoda gdzie\u015b ma sw\u00f3j pocz\u0105tek. Nasza formalnie rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze zanim w\u0142o\u017cyli\u015bmy do plecaka pierwsz\u0105 par\u0119 majtek. Poczuli\u015bmy jednak, \u017ce to si\u0119 dzieje naprawd\u0119 dopiero na lotnisku w Berlinie! I tak, jeszcze przed Dobranock\u0105, z dosy\u0107 nietypowymi baga\u017cami podr\u0119cznymi\u00a0 – wsiedli\u015bmy na pok\u0142ad samolotu. Na szcz\u0119\u015bcie nie przegapili\u015bmy kolejnego lotu, przesiadaj\u0105c si\u0119 w Rzymie. Niewiele brakowa\u0142o ;).<\/p>\n

 <\/p>\n

\"patagonia<\/p>\n

.<\/span><\/h4>\n

11 stycznia – Dzie\u0144 2 – Buenos Aires, Argentyna<\/h4>\n

.<\/span><\/p>\n

O 7:50 \u015bpiewamy ch\u00f3rkiem: „Buenos dias Buenos Aires! Tralalala…. lala…” <\/strong>(niestety nagranie si\u0119 zachowa\u0142o). Z widocznym parali\u017cem mi\u0119\u015bni twarzy, na widok d\u0142ugo nie pojawiaj\u0105cych si\u0119\u00a0 baga\u017cy – meldujemy si\u0119 na, dot\u0105d nieznanym dla nas, kontynencie. Plecaki si\u0119 na szcz\u0119\u015bcie znalaz\u0142y i powitani przez argenty\u0144skie s\u0142o\u0144ce – rozpocz\u0119li\u015bmy poznawanie tych kawa\u0142k\u00f3w miasta, na kt\u00f3re mogli\u015bmy sobie czasowo pozwoli\u0107. Spraw\u0119 bardzo u\u0142atwi\u0142o nam mieszkanie, kt\u00f3re wynaj\u0119li\u015bmy w pobli\u017cu najbardziej kolorowej dzielnicy Buenos – La Boca. Porzucili\u015bmy w nim ci\u0119\u017ckie baga\u017ce,\u00a0 a przed kolejnym lotem, po ca\u0142ym dniu zwiedzania – mieli\u015bmy gdzie si\u0119 wygodnie „ogarn\u0105\u0107”. Ca\u0142y dzie\u0144 opisali\u015bmy dok\u0142adniej TUTAJ<\/a> (w tek\u015bcie znajdziecie te\u017c namiary na wynaj\u0119ty apartament).
\n<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\" \"la \"laboca\"<\/h4>\n

12 stycznia – Dzie\u0144 3 – El Chalten (Argentyna)
\n<\/strong><\/h4>\n

 <\/p>\n

Nad ranem (a w\u0142a\u015bciwie jeszcze w nocy) dolatujemy do Rio Gallegos w Argentynie. Do otwarcia wypo\u017cyczalni samochod\u00f3w na lotnisku mamy jakie\u015b 4 godziny. Lotnisko puste, a my niespecjalnie tryskamy energi\u0105 – na kaflach w k\u0105cie rozbijamy wi\u0119c\u00a0 obozowisko ;). Roz\u0142o\u017cone karimaty, \u015bpiwory, a w nich my. Jednak za 24 godziny ruszamy w g\u00f3ry – ka\u017cda godzina jest wi\u0119c na wag\u0119 z\u0142ota.<\/p>\n

Oko\u0142o godziny 8.00 stajemy si\u0119 szcz\u0119\u015bliwymi posiadaczami niezbyt \u017cwawego, bia\u0142ego rumaka, \u017ceby wieczorem dotrze\u0107 do najpi\u0119kniejszej drogi \u015bwiata! Przed nami El Chalten i Fitz Roy, w koronie z ostatnich promieni s\u0142o\u0144ca. Gdyby kto\u015b podsun\u0105\u0142 nam do podpisania jaki\u015b \u015bwistek – pewnie sprzedaliby\u015bmy nie\u015bwiadomie dusze swoje i s\u0105siada ;). Takie miejsca rozwalaj\u0105 wszystkie zmys\u0142y na atomy!<\/p>\n

 <\/p>\n

\"El\"droga\"Fitz \"droga<\/div>\n
<\/div>\n
Na nocleg docieramy do miasta. Znajdujemy klimatyczne, drewniane domki, w kt\u00f3rych mo\u017cemy si\u0119 komfortowo roz\u0142o\u017cy\u0107 z ca\u0142ym majdanem.\u00a0 Przepakowujemy plecaki tak, \u017ceby rzeczy niezb\u0119dne na trzydniow\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 trafi\u0142y do naszych – trekkingowych. Pozosta\u0142e – w du\u017cych, l\u0105duj\u0105 w baga\u017cniku samochodowym.<\/div>\n
<\/div>\n
Nocleg<\/strong>: Complejo „Nahuel Pan „<\/a> Lionel Terray 110, 9301 El Chalt\u00e9n<\/span><\/div>\n
.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n

13 stycznia – Dzie\u0144 4\u00a0 – trekking wok\u00f3\u0142 Fitz Roya, El Chalten, Argentyna<\/h4>\n

 <\/p>\n

No i sta\u0142o si\u0119. Z zaci\u015bni\u0119tymi z\u0119bami d\u017awigamy ci\u0119\u017cki plecaki, powoli przyzwyczajaj\u0105c nasze cia\u0142a do trybu pracy „id\u017a, pij, jedz, \u015bpij” <repeat”. Ci\u0119\u017cko o brak zadyszki na pierwszych podej\u015bciach, ale p\u00f3\u017aniej zapominamy o b\u00f3lu i napawamy si\u0119 tym, co wskazuje nam drog\u0119 – poczt\u00f3wkowe szczyty, pod niebieskim niebem! Nic dziwnego, \u017ce jeden z naszych ulubionych wspinaczy, swoje pierwsze dziecko nazwa\u0142 imieniem Fitz. G\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 jego obsesj\u0105, a\u017c dokona\u0142 (z partnerem) niewiarygodnego przej\u015bcia trawersu szczyt\u00f3w masywu Cerro Fitz Roy (w 2014 roku)! Film dokumentalny jest dost\u0119pny za darmo na RedBullTV – polecamy mocno zainteresowanym tematem.<\/p>\n

Nasze plany nie by\u0142y a\u017c tak ambitne ;). P\u00f3\u017anym popo\u0142udniem docieramy do Laguna Torre – jeziora, ze spektakularnym widokiem na iglic\u0119 Cerro Torre. W taki dzie\u0144 jak ten, prawdopodobnie jacy\u015b wspinacze walcz\u0105 na tamtejszych pionowych \u015bcianach. My – bezpieczni na dole, fotografujemy i obmy\u015blamy sk\u0105d do licha wzi\u0105\u0107 tu wod\u0119. Filtr zapycha si\u0119 po drugiej turze przelewania zapiaszczonej wody z lodowca.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"trekking \"trekking \"trekking \"trekking<\/p>\n

 <\/p>\n

Protip:<\/strong> Zabierzcie ze sob\u0105 na camping zapas wody. Mimo oznaczenia na mapie punktu czerpania wody w pobli\u017cu – nic takiego nie znale\u017ali\u015bmy. Ludzie pili wod\u0119 z lodowca bez filtrowania, ale by\u0142a naprawd\u0119 zapiaszczona. Najlepszym punktem do nabrania wi\u0119kszego zapasu jest \u017ar\u00f3de\u0142ko, jaki\u015b kilometr przed campingiem.<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

\"cerro<\/p>\n

 <\/p>\n

Taki zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca trafi\u0142 nam si\u0119 przy Laguna Torre. Wi\u0119cej zdj\u0119\u0107 i dok\u0142adniejszy opis trasy – znajdziecie TUTAJ<\/a>.<\/p>\n

Nocleg: <\/strong>Camping Base De Agostini – bezp\u0142atny. Brak dost\u0119pu do pr\u0105du i bie\u017c\u0105cej wody, toaleta w formie latryny z dziur\u0105 w ziemi. Wszystko trzeba mie\u0107 ze sob\u0105 (namiot, kuchenka itd.).<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"laguna\"laguna<\/p>\n

.<\/span><\/h4>\n

14 stycznia – Dzie\u0144 5 – Trekking wok\u00f3\u0142 Fitz Roya, Argentyna<\/h4>\n

 <\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie z campingu nad Laguna Torre jest dos\u0142ownie 15 min pieszo. Pogoda na wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca taka, \u017ce przestajemy wierzy\u0107 we wszystko, co s\u0142yszeli\u015bmy o Patagonii przed wyjazdem ;).<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"\"laguna<\/div>\n
<\/div>\n
Wracamy na kr\u00f3tk\u0105 kim\u0119, \u015bniadanie (czyli to samo co na obiad i kolacj\u0119), bierzemy nasz trekkingowy dobytek i ruszamy\u00a0 dalej. Maps.me<\/strong> (nasza sprawdzona aplikacja do nawigacji w terenie) prowadzi nas w stron\u0119 kolejnej bazy\u00a0 – campingu Base Poincenot.<\/div>\n

 <\/p>\n

\"trekking<\/p>\n

 <\/p>\n

Kilka godzin i dziesi\u0105t zdj\u0119\u0107 p\u00f3\u017aniej – nie ukrywamy rado\u015bci na widok wej\u015bcia na campa.\u00a0 Co nas jednak mocno zadziwia –\u00a0 ilo\u015b\u0107 ludzi i namiot\u00f3w, rozsianych po lesie! Nie ma tu \u017cadnych wyg\u00f3d. No mo\u017ce – ciut wi\u0119cej latryn. Tutaj jednak – z rana tworz\u0105 si\u0119 do nich niez\u0142e kolejki. Po wod\u0119 nale\u017cy zej\u015b\u0107 do strumienia, u podn\u00f3\u017cy le\u015bnego pola namiotowego. Lekko styrani – gotujemy obiad i zasypiamy na kilka godzin.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Wieczornym celem staje si\u0119 znacznie wy\u017cej po\u0142o\u017cone miejsce – spektakularne jezioro Lago de los Tres. Niestety zebra\u0142y si\u0119 chmury i z zachodu nici. P\u00f3\u017aniej by\u0142o tylko gorzej :(.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"trekking\"trekking\"lago\"Laguna\"lago\"laguna<\/div>\n
W nocy zacz\u0119\u0142a si\u0119 taka wichura, \u017ce cudem nasze namioty j\u0105 przetrwa\u0142y.<\/div>\n
<\/div>\n
Nocleg:<\/strong> Camping Base Poincenot<\/div>\n
.<\/span><\/div>\n

15 stycznia – Dzie\u0144 6 –\u00a0 El Chalten, Argentyna<\/h4>\n

 <\/p>\n

Do El Chalten schodzimy w deszczu i w towarzystwie wiatru. Patrzymy na mijaj\u0105ce nas, przemoczone kurtki puchowe. Bez dobrej przeciwdeszcz\u00f3wki lepiej nie opuszcza\u0107 tutejszych dolinek.<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie udaje nam si\u0119 znale\u017a\u0107 ostatni wolny domek, w miejscu, w kt\u00f3rym uprzednio nocowali\u015bmy. Suszymy wi\u0119c namioty, robimy pranie i nape\u0142niamy wyg\u0142odnia\u0142e \u017co\u0142\u0105dki ciep\u0142\u0105 straw\u0105.<\/p>\n

Koniec dnia sp\u0119dzamy pod El Chalten, gdzie pogoda zn\u00f3w zacz\u0119\u0142a dopisywa\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"el<\/p>\n

\"el \"el<\/div>\n
<\/div>\n
Nocleg<\/strong>: Complejo „Nahuel Pan „<\/a> Lionel Terray 110, 9301 El Chalt\u00e9n<\/span><\/div>\n

 <\/p>\n

16 stycznia\u00a0\u00a0 – Dzie\u0144 7 –\u00a0 El Chalten, El Calafate<\/h4>\n

 <\/p>\n

Budzikom \u015bmier\u0107! Nie mieli\u015bmy jak odespa\u0107 ostatnich dni, bo szybki rzut okiem na nocne niebo da\u0142 jasn\u0105 odpowied\u017a – „musicie zapyla\u0107 na wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca”. Po\u0142ykamy wi\u0119c na szybko kawa\u0142ek batona i kilka \u0142yk\u00f3w kawy, \u017ceby p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej skaka\u0107 po okolicznych pag\u00f3rkach, z widokiem na Fitz Roya i stada przes\u0142odkich quanaco!<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"\"fitz<\/p>\n

 <\/p>\n

Po \u015bniadaniu pakujemy ca\u0142y majdan i ruszamy w dalek\u0105 drog\u0119\u00a0 – do El Calafate. Na miejsce docieramy dopiero p\u00f3\u017anym popo\u0142udniem. Liczymy na wieczorne spotkanie z lodowym olbrzymem (Perito Moreno) o zachodzie s\u0142o\u0144ca, ale niestety – przyroda zamyka si\u0119 tu na wiecz\u00f3r. Do parku mo\u017cna si\u0119 dosta\u0107 jedynie przez oficjaln\u0105 bram\u0119 wjazdow\u0105 (z biletami i rogatkami), z kas\u0105 czynn\u0105 w konkretnych godzinach. Kr\u0119cimy si\u0119 zatem po okolicy i \u0142apiemy lokalne widoczki, konie, a nawet…. skunksa ;).<\/p>\n

 <\/p>\n

\"nowoczesna
Mo\u017ce kiedy\u015b… wybudujemy sobie dom na zboczu jakiej\u015b g\u00f3ry ;).<\/figcaption><\/figure>\n

\"konie \"okolice \"skunks \"okolice<\/p>\n

 <\/p>\n

Nocleg: <\/strong>Hosteria Puerto San Julian\u00a0 (El Calafate)<\/p>\n

17 stycznia – Dzie\u0144 8 – lodowiec Perito Moreno<\/h4>\n

 <\/p>\n

Poranek bez po\u015bpiechu, bo lodowce nie tylko wcze\u015bnie chodz\u0105 spa\u0107, ale s\u0105 gotowe na przyj\u0119cie go\u015bci dopiero po \u015bniadaniu.\u00a0 Oko\u0142o godziny 10 docieramy na miejsce. Przed najwi\u0119kszymi t\u0142umami.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"perito\"co<\/p>\n

 <\/p>\n

Do popo\u0142udnia kr\u0119cimy si\u0119 po \u015bcie\u017ckach w pobli\u017cu lodowca. Zatrzymujemy si\u0119 w strategicznych miejscach i wypatrujemy moment\u00f3w, w kt\u00f3rych wielkie \u015bciany odpadaj\u0105 od jego czo\u0142a, powoduj\u0105c ogromny huk i szybkie podniesienie poziomu wody. Gdyby\u015bmy mieli ciut wi\u0119cej czasu – wybraliby\u015bmy si\u0119 na d\u0142u\u017cszy marsz po jego powierzchni. Niestety nie tym razem. Wi\u0119cej o naszym spotkaniu z lodowym cudem przyrody przeczytacie TUTAJ<\/a>.<\/p>\n

\n

\"perito\"lodowiec\"lodowiec\"patagonia\"<\/p>\n<\/div>\n

Wieczorem wyruszamy poszwenda\u0107 si\u0119 po mie\u015bcie – dawno tego nie robili\u015bmy ;). El Calafate, w por\u00f3wnaniu do poprzednich miast, w kt\u00f3rych spali\u015bmy – wydaje si\u0119 by\u0107 ca\u0142kiem zat\u0142oczone. Mn\u00f3stwo pub\u00f3w, restauracji i sklep\u00f3w ze sprz\u0119tem g\u00f3rskim – zaprasza witrynami nowych przybyszy. Nasz\u0105 uwag\u0119 przyku\u0142a natomiast taka bryka…<\/p>\n

\"El<\/p>\n

 <\/p>\n

Nocleg:<\/strong> Apart Haiken – El Calafate (brak dzia\u0142aj\u0105cego Internetu, ale du\u017co przestrzeni – spokojnie na kilka os\u00f3b \ud83d\ude09 )<\/p>\n

18 stycznia\u00a0\u00a0 – Dzie\u0144 9 – Torres del Paine (Chile)<\/h4>\n

Z Argentyny udajemy si\u0119 do Chile. Kontrola na granicy przypomina nieco t\u0105 lotniskow\u0105. Mamy lekki stres czy nikt si\u0119 nie przyczepi do naszego prowiantu, bo sporo si\u0119 nas\u0142uchali\u015bmy o dociekliwych celnikach. W naszym przypadku – obesz\u0142o si\u0119 bez wi\u0119kszych problem\u00f3w (pomimo liofili i kabanos\u00f3w \ud83d\ude09 ). Po nieca\u0142ych 4 godzinach jazdy docieramy do Torres del Paine.<\/p>\n

Witaj\u0105 nas taaakie futrzaste cuda!<\/p>\n

 <\/p>\n

\"guanaco \"guanaco<\/p>\n

 <\/p>\n

Skalne olbrzymy wyrastaj\u0105 tu zewsz\u0105d, a my nie mo\u017cemy uwierzy\u0107 w to, co widzimy. Niestety pogoda nieco si\u0119 psuje. G\u0119ste chmury i rz\u0119sisty deszcz zamieniaj\u0105 si\u0119 miejscami ze zno\u015bn\u0105 szarug\u0105.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"torres<\/p>\n

 <\/p>\n

Jeste\u015bmy jednak w Torres del Paine! Hello!\u00a0 Nie wchodzi w gr\u0119 darowanie sobie „zachodu s\u0142o\u0144ca”. Owijamy si\u0119 po rz\u0119sy Goretexami i maszerujemy twardo na spektakularny punkt widokowy\u00a0 – Mirador Cuernos. Co ciekawe – ludzi brak.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"TOrres<\/p>\n

 <\/p>\n

W takich warunkach mo\u017cna \u015bmia\u0142o przywdzia\u0107 wyj\u015bciowe, outdoorowe wdzianko ;).<\/p>\n

.<\/span><\/h4>\n

\"re \"re<\/p>\n

 <\/p>\n

Robi si\u0119 coraz ciemniej, chmury g\u0119stniej\u0105, a statyw\u00f3w nic nie jest w stanie na wietrze ustabilizowa\u0107. Robimy ostatnie zdj\u0119cia i\u00a0 zawijamy si\u0119.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Oko\u0142o godziny 23 docieramy do Campingu Pehoe. Budynek recepcji obs\u0142uguj\u0105 ju\u017c tylko duchy g\u00f3r, a wszyscy w swoich namiotach dawno poszli w kim\u0119. Kiedy ca\u0142y dzie\u0144 jest si\u0119 na nogach – nie ma nocnego \u017cycia biwakowego ;). Wszystkie wiaty ob\u0142o\u017cone – znajdujemy jednak wystarczaj\u0105cy kawa\u0142ek trawnika na rozbicie dw\u00f3ch namiot\u00f3w, gotujemy na gazie danie dnia (ry\u017c z sosem i tu\u0144czykiem) i grawitacja doci\u0105\u017ca nasze powieki w milisekundzie. Gary umyjemy nad ranem.<\/p>\n

Nocleg<\/strong>: Camping Pehoe<\/a><\/p>\n

.<\/span><\/h4>\n

19 stycznia -Dzie\u0144 10 – Torres del Paine<\/h4>\n

.<\/span><\/p>\n

Wczesne rano. Na niebie wykrywamy szcz\u0105tkowe ilo\u015bci gwiazd. W po\u015bpiechu wi\u0119c myjemy gary i sk\u0142adamy namioty, \u017ceby zobaczy\u0107 przynajmniej zarys wschodu s\u0142o\u0144ca. Warunki by\u0142y mocno sporne, a wiatr z minuty na minut\u0119 sygnalizowa\u0142, \u017ce zaczyna si\u0119 niez\u0142a rozpierducha. Chcemy wi\u0119c dotrze\u0107 ponownie pod szczyty w czarnych „czapach”, p\u00f3ki b\u0119dziemy jeszcze w stanie usta\u0107 na nogach. Po drodze \u0142apiemy taki spocik:<\/p>\n

\n

\"torres<\/p>\n<\/div>\n

Doj\u015bcie pod Mirador Cuernos okaza\u0142o si\u0119 walk\u0105 o \u017cycie. Si\u0142a wiatru ros\u0142a z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105. Ch\u0142opaki poszli znacznie szybciej. Mi chwil\u0119 zesz\u0142o zebranie wszystkich sprz\u0119t\u00f3w, wi\u0119c wystartowa\u0142am z lekkim op\u00f3\u017anieniem. Czu\u0142am, jak niewielkie kamienie obijaj\u0105 mi twarz – pomocne okaza\u0142y si\u0119 okulary, kt\u00f3rych zewn\u0119trzna pow\u0142oka nieco straci\u0142a na swoim uroku. W pewnym momencie sz\u0142am dos\u0142ownie na kolanach, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce wiatr nie wepchnie mnie do pobliskiego wodospadu. Na miejscu robimy niewiele zdj\u0119\u0107, bo jest to prawie niemo\u017cliwe. Wracamy jak \u017caglowce…<\/p>\n

\"torres \"torres<\/p>\n

Prognozy pogody niestety s\u0105 jednoznaczne. W najbli\u017cszych godzinach i dw\u00f3ch dniach b\u0119dzie jeszcze gorzej, a wiatr ma osi\u0105gn\u0105\u0107, w wy\u017cszych partiach, pr\u0119dko\u015b\u0107 nawet do 150km\/h. Nie ma szans, \u017ceby\u015bmy w takim wietrze i ulewie doszli pod s\u0142ynne trzy wie\u017ce, nie maj\u0105c do tego zarezerwowanego miejsca na biwaku. Decydujemy si\u0119 opu\u015bci\u0107 Torres del Paine tego samego dnia, skracaj\u0105c sobie tym samym tras\u0119 do Ziemi Ognistej.<\/p>\n

\"puerto<\/p>\n

 <\/p>\n

Nocleg:\u00a0<\/strong> Puerto Natales (nieplanowany) La Base Hostal<\/a><\/p>\n

.<\/span><\/h4>\n

20 stycznia – Dzie\u0144 11\u00a0 – Punta Arenas, Chile<\/h4>\n

.<\/span><\/p>\n

Prom z Puerto Natales\u00a0 do Punta Arenas odp\u0142ywa o 11:38 z rana, a na jego pok\u0142adzie nasz czteroko\u0142owiec i my :).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Po drodze robimy nied\u0142ugi trekking na niezbyt wysoka g\u00f3r\u0119 w Magallanes National Reserve, w jedynym miejscu z przyzwoit\u0105 pogod\u0105. Widok ze szczytu ma\u0142o sza\u0142owy, ale w\u0105saty las, kt\u00f3rym prowadzi\u0142 cz\u0119\u015bciowo szlak – robi wra\u017cenie (idealna sceneria do mrocznych horror\u00f3w^^).<\/p>\n

\"sendero<\/p>\n

Zatrzymujemy si\u0119 w San Gregorio. Aura w powietrzu pos\u0119pna, podobnie jak ca\u0142e to miejsce.\u00a0 Trafiamy do opuszczonej owczarni, z wn\u0119trzami, kt\u00f3rych woleli\u015bmy Wam oszcz\u0119dzi\u0107. Poza nami, kr\u0105\u017c\u0105 tu jedynie duchy na porzuconych wrakach statk\u00f3w…<\/p>\n

\"punta\"punta\"punta<\/p>\n

W Punta Arenas zarz\u0105dzamy „restowe” popo\u0142udnie. Jemy chilijsk\u0105 pizz\u0119 (w restauracji spotykamy nawet dwie Polki)\u00a0 i w\u0142\u00f3czymy si\u0119 po mie\u015bcie. W ko\u0144cu nast\u0119pnego dnia zmierzamy nie byle gdzie – na sam Koniec \u015awiata!<\/p>\n

\"punta<\/p>\n

Nasza baza noclegowa mo\u017ce na pierwszy rzut oka nie wygl\u0105da\u0142a \u017ale, ale pami\u0119ta\u0142a najpewniej przybyszy z ostatniego roku funkcjonowania tego miejsca ;). Co nam zosta\u0142o – wino w kartonie (bardzo dobre!) i gra w bierki (niejedna przyja\u017a\u0144 si\u0119 w ten spos\u00f3b rozpad\u0142a!).<\/p>\n

\"punta
Wn\u0119trze naszej „chatinki” w Punta Arenas.<\/figcaption><\/figure>\n

Nocleg: <\/strong>Punta Arenas – Caba\u00f1a Rio Seco (po\u015bciel sprawia\u0142a wra\u017cenie nie pranej od dawna, wi\u0119c spali\u015bmy w \u015bpiworach)<\/p>\n

21 stycznia – Dzie\u0144 12 – Tierra del Fuego, Ushuaia – Argentyna
\n<\/strong><\/h4>\n

Dobrze, \u017ce nasze paszporty relatywnie nowe i pomie\u015bci\u0142y tyle wpis\u00f3w i piecz\u0105tek. Po raz kolejny pojawiamy si\u0119 w Argentynie.\u00a0 W jej najgor\u0119tszej, a zarazem najzimniejszej jej cz\u0119\u015bci – Ziemi Ognistej!<\/p>\n

Liczyli\u015bmy na gor\u0105ce powitanie, a tu klops. Zimna z niej… Ziemia \ud83d\ude09<\/p>\n

\"\"
Ziemia Ognista… gdyby kto\u015b pyta\u0142 ;).<\/figcaption><\/figure>\n

\"\"<\/p>\n

Fundujemy sobie za to (na koniec) – niez\u0142e luksusy! Czteropokojowa chata na wzg\u00f3rzu, w przyzwoitej lokalizacji. Gdyby jeszcze woda by\u0142a cieplejsza – oszaleliby\u015bmy z rado\u015bci ;).\u00a0 Idealne rozwi\u0105zanie, je\u015bli wybieracie si\u0119 w kilka os\u00f3b (cena za dob\u0119 – ok. 280 PLN!)<\/p>\n

\"\"\"ushuaia \"ushuaia<\/p>\n

Nocleg:<\/strong> Ushuaia\u00a0 – Amaneceres Fueguinos (czteropokojowy domek, z dwiema \u0142azienkami)<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

22 stycznia – Dzie\u0144 12 – Isla Marttillo<\/h4>\n

.<\/span><\/p>\n

W naszym wynaj\u0119tym domku brakowa\u0142o ciep\u0142ej wody, co nieco odj\u0119\u0142o nam komfortu przy porannym, wyczekiwanym prysznicu. Zw\u0142aszcza, \u017ce przed nami wyprawa na spotkanie, o kt\u00f3rym niejeden marzy – z panami w eleganckich frakach. Na takie wypada si\u0119 wyszykowa\u0107! Wi\u0119cej o wycieczce na pingwiny znajdziecie w tym wpisie<\/a>, ale je\u015bli chcecie uwzgl\u0119dni\u0107 j\u0105 w swoich planach – musicie pami\u0119ta\u0107 o jednym. Zarezerwujcie j\u0105 max kilka dni przed planowan\u0105 wizyt\u0105\u00a0 (np. online) w Ushuai, bo w przeciwnym razie spotkanie si\u0119 nie z pingwinem, a z g\u0105sk\u0105 ;).<\/p>\n

\"pingwiny<\/div>\n

\"\"\"pingwiny<\/p>\n

Odwiedzamy jeszcze poczt\u0119 na Ko\u0144cu \u015awiata, \u017ceby nada\u0107 list do \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja i kupi\u0107 troch\u0119 znaczk\u00f3w (taak – jeste\u015bmy starzy i zbieramy znaczki!). Miejsce wygl\u0105da tak:<\/p>\n

\"poczta \"poczta<\/p>\n

Nocleg: Ushuaia Amaneceres Fueguinos<\/p>\n

23 stycznia – Dzie\u0144 13 – Ziemia Ognista, Argentyna<\/h4>\n

Nasz ostatni dzie\u0144 na Ko\u0144cu \u015awiata. Szcz\u0119\u015bcie po raz kolejny nam nie dopisuje i\u00a0 zamiast ognistego wschodu s\u0142o\u0144ca mamy rz\u0119sisty poranek.<\/p>\n

\"ziemia<\/p>\n

Dajemy szans\u0119 niebu si\u0119 wyp\u0142aka\u0107, pakujemy plecaki i w\u0119drujemy do jeziora, po\u0142o\u017conego u podn\u00f3\u017cy g\u00f3rskich szczyt\u00f3w – Laguny Esmeraldy. Oceny z Trip Advisora pojawia\u0142y si\u0119 zapewne w innych warunkach pogodowych. My reszt\u0119 dopowiadamy sobie wyobra\u017ani\u0105.<\/p>\n

\"laguna\"laguna<\/div>\n
<\/div>\n
S\u0142o\u0144ce oczywi\u015bcie wysz\u0142o kiedy? Jak tylko docz\u0142apali\u015bmy si\u0119 do bazy… Pytania?<\/div>\n
.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n
\"laguna \"laguna<\/div>\n
<\/div>\n

.<\/span><\/p>\n

24 stycznia – Dzie\u0144 14 – Ziemia Ognista, Argentyna<\/h4>\n

.<\/span><\/p>\n

Na wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca, po raz kolejny, nie mamy co liczy\u0107. Fotografujemy wi\u0119c w porcie… co wlezie. Czyli – mniej lub bardziej \u017cwawe statki ;).<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

\"Ushuaia\" \"Ushuaia\"<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

Kiedy chmury odrobin\u0119 odpu\u015bci\u0142y – decydujemy wdrapa\u0107 si\u0119\u00a0 na okoliczne wzg\u00f3rze, kt\u00f3re serwuje przyzwoit\u0105 panoram\u0119 Ushuai i pobliskich g\u00f3r. Tylko tyle i a\u017c tyle :).\u00a0 Liczyli\u015bmy na prawdziwy ogie\u0144 – w ko\u0144cu nazwa zobowi\u0105zuje. Tierra del Fuego troch\u0119 nas rozczarowa\u0142o.\u00a0\u00a0 Zobaczyli\u015bmy pingwiny, co marzy\u0142o nam si\u0119 od dawna, ale poza tym inne miejsca zachwyci\u0142y nas znacznie bardziej. W te strony wi\u0119c pewnie pr\u0119dko nie wr\u00f3cimy.\u00a0 Noooooo… chyyyyyba, \u017ce… zdecydujemy si\u0119 pop\u0142yn\u0105\u0107 na Antarktyd\u0119, ale to zupe\u0142nie inna para podr\u00f3\u017cniczych kaloszy.<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

\"Ushuaia\" \"\"<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

Kr\u00f3tkie okno pogodowe okaza\u0142o si\u0119 ma\u0142\u0105 zmy\u0142k\u0105. Na\u0142adowani patago\u0144skimi wspomnieniami i krajobrazami ci\u015bniemy ostro nad Kana\u0142 Beagle, \u017ceby przedosta\u0107 si\u0119 na drug\u0105 stron\u0119 wody i odda\u0107 nasz samoch\u00f3d tam, sk\u0105d go wypo\u017cyczyli\u015bmy. Tam te\u017c mieli\u015bmy wykupiony lot do Buenos Aires…<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

\"Ushuaia\"<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

Ca\u0142y przejazd zostawili\u015bmy sobie na ostatni dzie\u0144, maksymalizuj\u0105c czas sp\u0119dzony na miejscu. W tym wypadku ryzyko si\u0119 nie op\u0142aci\u0142o.\u00a0 To, co si\u0119 dzia\u0142o od momentu, kiedy dowiedzieli\u015bmy si\u0119 o zamkni\u0119ciu (przez sztorm) ruchu promowego do naszego powrotnego lotu z zupe\u0142nie innego lotniska – to temat na ca\u0142kiem osobny tekst. W telegraficznym skr\u00f3cie – musieli\u015bmy op\u0142aci\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 oddania auta po „naszej” stronie morza, kupi\u0107 zupe\u0142nie nowe loty do Buenos (trac\u0105c nasze), zapylaj\u0105c ile si\u0142 w maszynie – \u017ceby zd\u0105\u017cy\u0107 przed zamkni\u0119ciem wypo\u017cyczalni w ca\u0142kiem odleg\u0142ym mie\u015bcie. Naprawd\u0119 – tych emocji nie da si\u0119 zapomnie\u0107…<\/p>\n

… a wia\u0142o tak. Nie by\u0142o szans, \u017ceby w tych warunkach wznowiono ruch promowy.<\/p>\n

.<\/span><\/p>\n